Dorothy திரை விமர்சனம்

 

இயக்குநர் கார்த்திக் சுப்பராஜ் இயக்கத்தில், இளையராஜா இசையமைப்பில் வெளியாகியுள்ள 'டோரதி' (Dorothy) திரைப்படம்.

1980களில் மதுரையை மையமாகக் கொண்டு தொடங்கும் இக்கதை, சுப்பு (சனந்த்) மற்றும் கார்த்தி (ரிஷிகாந்த்) ஆகிய இரு நண்பர்களின் வாழ்க்கையைச் சுற்றியது. சாதி வெறியும் ஆணாதிக்கமும் நிறைந்த சூழலில், 'விசில்' வீரய்யா (முத்துக்குமார்) என்பவரின் ஆதிக்கக் குடும்பத்தில் சுப்பு வளர்கிறான். ஒரு கட்டத்தில் பிரியும் இந்த நண்பர்கள், பல வருடங்களுக்குப் பிறகு மீண்டும் சந்திக்கிறார்கள். இப்போது சுப்புவின் அண்ணன் மனைவியாக, மலையாளப் பின்னணி கொண்ட 'டோரதி' (கீர்த்தி சுரேஷ்) அந்த வீட்டிற்குள் நுழைகிறார். அவரின் வருகைக்குப் பின், தீவிரமான ஆண்மைப் பெருமிதமும் சாதிப் பிடியும் கொண்ட அந்த வட்டத்தில் எற்படும் அதிர்வுகளும், ஒரு முக்கியப் பாத்திரத்தின் எல்ஜிபிடி அடையாள மாற்றமும், அதைச் சுற்றி நடக்கும் வன்முறைகளுமே படத்தின் மையக்கதை.

சுப்புவாக நடித்த சனந்தும், கார்த்தியாக நடித்த ரிஷிகாந்தும் தங்களின் வாழ்நாள் நடிப்பைக் கொடுத்துள்ளனர். கதாபாத்திரங்களின் அகப் போராட்டங்களை மிக நேர்த்தியாகக் கடத்தியுள்ளனர்.  டோரதி கதாபாத்திரத்தில் வரும் கீர்த்தி சுரேஷ், படத்திற்கு ஒரு பலமான உணர்ச்சிப்பூர்வமான அடித்தளத்தை வழங்குகிறார்.

திருவின் ஒளிப்பதிவு 80-90களின் காலக்கட்டத்தை மிகத் தத்ரூபமாகப் பிரதிபலிக்கிறது. படத்தின் ஆகச்சிறந்த பலம் இசைஞானி இளையராஜாவின் பின்னணி இசை மற்றும் பாடல்கள்தான். முதல் பாதியின் அதிரடியிலும், இரண்டாம் பாதியின் எமோஷனல் காட்சிகளிலும் இவரது இசை விஸ்வரூபம் எடுத்துள்ளது.

வழக்கமான வணிகச் சமரசங்களுக்குப் போகாமல், சமூகம் பேசத் தயங்கும் ஒரு முற்போக்கான கருவைக் கையாண்டதற்காக கார்த்திக் சுப்பராஜைப் பாராட்டலாம். 'டோரதி' - தமிழ் சினிமாவில் ஆணாதிக்க முலாம் பூசப்பட்ட 'ஆண்மை' மற்றும் 'சாதிப் பெருமிதங்களை' சுக்குநூறாக்கும் ஒரு துணிச்சலான திரைப்படம்